Mikroigły – koniec z bólem podczas iniekcji!

Mikroigły – koniec z bólem podczas iniekcji!

Dzięki polimeryzacji laserowej otrzymano mikroigły, których użycie nie powoduje bólu, iniekcja trwa bardzo krótki czas, a same igły okazują się być bardzo tanie. Ponadto w porównaniu z dotychczas opracowanymi mikroigłami te, jakie otrzymał zespół naukowców z Georgia Institute of Technology (USA) we współpracy z „Laser Zentrum” z Hanoweru, nie ulegają łatwo złamaniu.

Sposobem na otrzymanie mikroigieł okazało się umiejętne dobranie monomerów oraz substancji pomocniczych, a następnie zastosowanie superszybkiego lasera inicjującego polimeryzację. Użyto techniki „dwufotonowej polimeryzacji” (2PP) dla zbudowania mikroigieł na bazie organiczno-ceramicznego monomeru. Technika ta polega w dużym uproszczeniu na precyzyjnym sterowaniu światłem laserów tak, aby fotony emitowane z obu laserów trafiały w cząsteczki monomeru w tym samym czasie i tworzyły się rodniki inicjujące miejscowo polimeryzację. Następnie sterując pozycją światła laserowego można precyzyjnie kontrolować kształt mikroigieł. Na końcu pozostaje jedynie etap odmycia powstałej „kształtki” (w tym przypadku matrycy mikroigieł) z nieprzereagowanego monomeru.
Technika ta przypomina produkcję elementów, wypełnień, tworzenie wydruków z monomerów podatnych na fotopolimeryzację, jednak o nieporównywalnie wiekszej precyzji.

Technika 2PP zdobywa uznanie w USA oraz Europie w medycynie klinicznej przy produkcji elementów wymagających dużej precyzji wykonania. Ponadto nie jest wymagana konieczność stosowania zasad tzw. „czystej produkcji”. Roger Narayan z „University of North Carolina” powiedział dla „Chemistry World”, że nowa technika jest już konkurencyjna pod względem ceny i mogłaby znaleźć szerokie zastosowanie, jednak wymagane jest zwiększenie wytrzymałości mikroigieł. Ten proces wymagał będzie 5-10 lat badań, jednak ich efekty mogą dać ulgę np. milionom diabetyków zmuszonych do częstych zastrzyków z insuliną.

Profesor Mark Prausnitz Georgia Instiute of Technology pracuje nad zastosowaniem mikroigieł, technik ultradźwiękowych i innych w kontrolowanym podawaniu leków. W jego opinii nowa technika produkcji mikroigieł pozwala na precyzyjne kontrolowanie ich geometrii oraz wielkości, a kombinacja materiału ceramiczno-polimerowego (dokładniej to ceramiki modyfikowanej związkami organicznymi) zapewnia wytrzymałość mechaniczną, możliwość produkcji na szeroką skalę oraz dostosowanie do specyficznych zastosowań.

(pj)